Metody ogólne mają zastosowanie uniwersalne: bywają użyteczne na każdym etapie badań, w dowolnym zakresie i w połączeniu z metodami szczegółowymi. Metody te dzielimy na podstawowe metody badań naukowych najwyższej rangi i podstawowe metody o charakterze specjalnym. Ogólne metody badań naukowych to zasadnicze sposoby postępowania stosowane w każdym badaniu naukowym, niezależnie od przedmiotu badań.

Najważniejsze spośród nich to metody: indukcyjna, dedukcyjna, redukcyjna.

Metoda indukcyjna rozwinęła się głównie w naukach doświadczalnych. Polega ona na wyprowadzeniu ogólnych wniosków czy też ustaleniu prawidłowości na podstawie analizy empirycznie stwierdzonych zjawisk. Jest to typ wnioskowania na podstawie szczegółów o właściwościach ogólnych zjawiska czy przedmiotu. Stosowanie tej metody wymaga przyjęcia założenia że tylko fakty mogą stanowić podstawę naukowego wnioskowania. Faktami tymi zaś mogą być realnie zaistniałe sytuacje. Do metod indukcyjnych należą różnego rodzaju analizy, stosowane w różnych dyscyplinach naukowych.

Przeciwieństwem metody indukcyjnej jest metoda dedukcyjna, polegająca na wnioskowaniu od ogółu do szczegółu. Najpierw na podstawie znanych faktów formułuje się hipotezy, a następnie sprawdza ich zgodność z rzeczywistością. Hipotezy możemy też wyprowadzać z przesłanek ogólnych, kierując się logiką powiązań między pewnymi zjawiskami, następnie zaś sprawdzamy, czy fakty potwierdzają hipotezy. Podstawą badań dedukcyjnych jest więc indukcyjna znajomość rzeczywistości.