Na początku lat 90-tych sytuację osób niepełnosprawnych na rynku pracy skomplikowały zmiany ustrojowe i przekształcenia gospodarcze. Przechodzenie z systemu gospodarki centralnej i planowanej w kierunku wolnego rynku zmusiło pracodawców, w tym spółdzielnie inwalidów i niewidomych, do udziału w ostrej grze rynkowej, co skutkowało utratą pracy dla około 50 % zatrudnionych wówczas osób niepełnosprawnych. Nastąpiło również pogorszenie warunków materialnych tej grupy społeczeństwa, prowadzące do jej alienacji. Załamał się również dotychczasowy system rehabilitacji zawodowej i pośrednictwa pracy dla osób niepełnosprawnych, nadzorowany przez resort zdrowia. W warunkach tych wobec tworzenia nowego systemu prawnego i gospodarczego oraz ujawniającego się gwałtownie bezrobocia, zadania te przejęło Ministerstwo Pracy. Koniecznością stało się tworzenie takich rozwiązań prawnych, które zachęcałyby pracodawców do organizowania nowych miejsc pracy z myślą o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Najistotniejszym elementem tworzonego systemu najpierw przez nie obowiązującą już ustawę z 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, a następnie przez ustawę z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stała się formuła zakładu pracy chronionej.

Zakłady Pracy Chronionej (ZPCh) trwale umocowały się wśród przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce.

Specyfika ich działalności polega na tym, że otrzymują one w różnych formach dotacje, subwencje, dofinansowania oraz charakteryzują się zwolnieniami z niektórych podatków i opłat. Podstawowym celem ZPCh jest zapewnienie osobom niepełnosprawnym odpowiedniej dla nich pracy, opieki medycznej i rehabilitacyjnej, a także spełniają ważną rolę w pokonywaniu barier komunikacyjnych. Wszystkie te elementy ułatwiają osobie niepełnosprawnej rehabilitacje społeczną rozumianą jako uczestnictwo w życiu społecznym.

Głównym celem tego tekstu jest zaprezentowanie polskiego systemu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, funkcjonowania przedsiębiorstw posiadających status zakładu pracy chronionej, przybliżenie zasad pomocy publicznej i pomocy de minimis, oraz przedstawienie sprawozdań o uzyskanej pomocy publiczne w latach 2005 - 2006 na przykładzie istniejącego zakładu pracy chronionej.

Problemem badawczym pracy jest funkcjonowanie w społeczeństwie osób niepełnosprawnych a także charakterystyka i struktura zakładu pracy chronionej, w ujęciu: obowiązków, uprawnień , zwolnień podatkowych, zwolnień z opłat , uzyskanej przez zakład pomocy.

Informacje te mają dostarczyć różnicowanym odbiorcom, rzetelnych, obiektywnych i porównywalnych informacji dotyczących rehabilitacji i zatrudniania osób niepełnosprawnych.

Na naszej stronie zaprezentowano metodykę i metodologie badań naukowych, w rozdziale tym znajduje się szczegółowa charakterystyka metod badawczych, wyjaśnienie zasad funkcjonowania w nauce, ogólnych i szczegółowych metod badawczych, a także przedstawiono wybrane metody badawcze stosowane w naukach empirycznych. Przedstawiono tu polski system rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych. Przedmiotem rozważań są uprawnienia, rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych, zasady orzekania stopnia niepełnosprawności, realne bariery wstrzymujące aktywizację zawodową niepełnosprawnych, metody i narzędzia usuwania barier wstrzymujących aktywizację zawodową niepełnosprawnych oraz służby działające na rzecz osób niepełnosprawnych. Piszemy tutaj również schemat ilustrujący przyczyny niskiej aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych i raport na temat istotności barier dla wzrostu poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych